Sandra van Es

Vlammende verzinsels

Categorie: Mijn werk (pagina 1 van 13)

Ga rustig zitten en laat je meenemen door mijn verzinsels.

kleurloos

Naakt en wijdbeens. Zijn hand op mijn mond, zijn vingers in mijn zachte hitte. Een dieptemassage. Nog heter, nog natter. Kleurloos vocht op het parket.


Natuurlijk deed ik zelf ook een poging tot het schrijven van een Ultra kort verhaal, of het me is gelukt binnen de limiet van 25 woorden mijn verhaal te vertellen mag je zelf beoordelen. Klik op de button hieronder om nog meer Ultra korte verhalen te lezen en doe ook mee! Lees verder

Erotica Estafette deel 2 – De badkamer

Mireille schuift het gordijn weer terug om het felle zonlicht te blokkeren en duwt haar vingers tegen haar slapen.
‘Denk na, Mireille …’
Er komt niets, niet eens een vaag aha-moment waarop ze verder kan borduren en als plotseling de schelle rinkel van een telefoon door de kamer dringt, wordt al het denken haar onmogelijk gemaakt.
Iedere keer dat het ding overgaat heeft ze het gevoel dat haar schedel net boven haar ogen een stukje omhoog wordt gelicht. Vloekend gaat ze op zoek naar de bron van het geluid. Lees verder

De leugen van de spiegel

Naakt staat Melissa voor de grote spiegelkast in haar slaapkamer en ze kijkt zichzelf recht in de ogen.

‘Dom, dik en lelijk. Denk je nou echt dat er iemand op jou zit te wachten? Denk je nou echt dat het leven op jou zit te wachten?’

Langzaam glijdt haar blik van haar ogen naar de rest van haar lichaam.

Haar hals,

‘Een onderkin en vetrimpels, vreselijk.’

haar schouders,

‘Scheef en veel te rond.’

haar borsten,

‘Ze beginnen al te hangen. Je hebt hangtieten en ze zijn te groot.’

haar buik, haar heupen, haar billen

‘Dik. Vet. Moddervet.’

In een flits ziet ze het mes in haar rechterhand. Het is haar favoriete mes omdat het zo makkelijk door het meest taaie vlees snijdt. Ze tilt het op, zet het op de bolling van haar buik en kijkt zichzelf weer recht in de ogen.

‘Een dom, lelijk en moddervet wijf.’

Het snijvlak zakt in haar vlees en een dun straaltje bloed sijpelt langs haar huid en in de richting van haar kruis verder naar beneden. Ze haalt diep adem, tilt het mes op en laat het met een snelle beweging zakken. Soepel glijdt het metaal door haar huid en met een doffe plof valt de bloederige plak vlees aan haar voeten op de grond. Ze gilt. Lees verder

Belisima

Droge takken kraken onder zijn voeten en een beetje aarzelend blijft Mats staan. De knallende koppijn die al sinds vanmiddag door zijn hoofd bonst neemt voor een moment al zijn denken in beslag. Hij moet slapen, met een literfles water naast zijn bed en een strip paracetamol binnen handbereik. In plaats daarvan volgt hij blindelings zijn vriend Olivier, zoals hij eigenlijk al jaren doet, zonder twijfels. Nu twijfelt hij wel. De afgelopen dagen en nachten waren gevuld met drank, veel harde muziek en hordes in oranje gehulde mensen. Ergens was er ook nog de belofte van lekkere wijven en die heeft hij genoeg gezien en sommige ook gevoeld, maar geen enkele heeft een blijvende indruk achter gelaten.

Hij versnelt zijn pas om Olivier in te halen. ‘Kom op, laten we teruggaan, ik heb het eigenlijk wel een beetje gehad.’
Olivier lacht en wijst. ‘Nee man, kijk, we zijn er al. Laten we gaan kijken of de verhalen waar zijn.’ Lees verder

Oudere berichten

© 2018 Sandra van Es

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑