Droge takken kraken onder zijn voeten en een beetje aarzelend blijft Mats staan. De knallende koppijn die al sinds vanmiddag door zijn hoofd bonst neemt voor een moment al zijn denken in beslag. Hij moet slapen, met een literfles water naast zijn bed en een strip paracetamol binnen handbereik. In plaats daarvan volgt hij blindelings zijn vriend Olivier, zoals hij eigenlijk al jaren doet, zonder twijfels. Nu twijfelt hij wel. De afgelopen dagen en nachten waren gevuld met drank, veel harde muziek en hordes in oranje gehulde mensen. Ergens was er ook nog de belofte van lekkere wijven en die heeft hij genoeg gezien en sommige ook gevoeld, maar geen enkele heeft een blijvende indruk achter gelaten.

Hij versnelt zijn pas om Olivier in te halen. ‘Kom op, laten we teruggaan, ik heb het eigenlijk wel een beetje gehad.’
Olivier lacht en wijst. ‘Nee man, kijk, we zijn er al. Laten we gaan kijken of de verhalen waar zijn.’

Door de bomen en struiken ziet Mats nu ook de oranje gloed, het vreugdevuur van de Beltane-viering*. In de kroegen werd er uitbundig over gesproken en onder invloed van alcohol werden de verhalen steeds bonter en losbandiger. Zo losbandig dat Oliver ter plekke besloot dat ze het met eigen ogen moesten zien.

Achter elkaar sluipen ze dichter naar de open plek. De gloed van het vuur wordt feller en Mats hoort gitaarmuziek, vrolijke stemmen en gelach. Aan de rand van de open plek staat een kleine caravan en er wordt gedanst en geflirt door jong en oud. Olivier snuift een beetje laatdunkend.

‘Naakt zeiden ze toch? Ik zie geen naakt en dat is misschien maar goed ook, die vrouw daar zou mijn oma kunnen zijn. Dat hoef ik echt niet te zien …’

Ondanks zijn duidelijke teleurstelling laat Olivier zich toch op zijn hurken zakken en Mats volgt zijn voorbeeld. Er mag dan geen naakt zijn, er is evengoed genoeg te zien en het maakt dat hij zijn bonzende hoofd vergeet. Naast de caravan staan verschillende doelschijven van stro op houten standaards en er omheen staan mensen te juichen of te joelen, afhankelijk van het bereikte resultaat. Zijn oog valt op een vrouw met lang, roodbruin haar. Ze draagt een rode jurk en staat met gespreide benen voor één van de doelschijven. Ze zet juist een pijl op de pees en trekt deze naar achteren. Dan trekt ze de boog omhoog en richt ze op het doel. Als betoverd kijkt Mats de subtiele bewegingen van haar lichaam. De spieren in haar schouders en armen staan strak en de blik in haar ogen is geconcentreerd. Hij houdt zijn adem in als ze de pijl loslaat en deze geluidloos richting het doel schiet om exact in het midden trillend tot stilstand te komen. Juichend springt ze in de lucht, haar jurk waait op en voor een kort moment ziet hij haar volmaakt ronde billen. Ze draagt geen slipje. Hij stoot Olivier aan.

‘Maar dat is echt wel de moeite van het bekijken waard …’

Vol bravoure bekijken ze nu de aanwezige, jonge vrouwen. De kleding die ze dragen is luchtig en laat al snel zien dat de belofte van naakt dansende vrouwen nog niet voorbij is. Ook rond het vuur dansen vrouwen en mannen. Sommige waaghalzen springen eroverheen, soms zelfs erdoor. Mats zijn hoofdpijn verdwijnt naar de achtergrond en naarmate de avond overgaat in de nacht wordt het feest voor zijn ogen uitbundiger. De jonge gezinnen verdwijnen, de ouderen scharen zich in groepjes rond het vuur om te praten, maar de sterke, jonge mannen en vrouwen zetten de viering voort onder het genot van gevulde bekers en andere, geestverruimende middelen. Zo ook de vrouw met het roodbruine haar. Haar dans is sierlijk en suggestief. Mats stelt zich voor dat ze voor hem danst, dat ze hem uitnodigt bij haar te komen en dat niet de man met de forse blonde baard, maar hijzelf de rode jurk een vlotte beweging van haar lichaam trekt. Haar borsten zijn klein, maar stevig en het vuur werpt een warme gloed over haar glanzende huid. Naast hem haalt Olivier sissend adem.

‘Zo, dat is nog eens een lekker wijf!’

Mats kan niet anders dan zijn woorden beamen. Het is een lekker wijf en het is alsof haar naakte lichaam een seintje naar de anderen geeft. Mannen en vrouwen voegen zich bij haar flirtende dans en ontdoen zich van hun kleding. Handen vinden elkaar. Lichamen worden tegen elkaar gedrukt. Huid tegen huid, mond op mond. Man, vrouw. Vrouw, vrouw. Man, man. De verhalen uit de kroeg worden werkelijkheid.

Mats vergeet adem te halen en het bloed verzamelt zich in zijn kruis terwijl hij zich verlustigt aan de orgie die zich voor zijn ogen afspeelt. De dans verandert in een opwindend schouwspel vol begeerte en vuur.

Jaloers ziet hij hoe de vrouw met het roodbruine haar zich laat aanraken en beminnen. Vrouwen kussen haar en likken het hart tussen haar benen. Mannen trekken haar naar zich toe en zij opent zich, niet één keer, maar meerdere malen. Keer op keer laat zij zich nemen en wordt ze genomen door mannen en vrouwen met van wellust vertrokken gezichten. Naast hem haalt Olivier met een hese zucht zijn lul uit zijn broek.

‘Jezus wat geil dit. Kijk dan man!’

Mats kan zijn ogen niet van het schouwspel houden en voelt zijn eigen verlangen groeien. Zo’n vrouw, al is het maar één keer. Haar benen rond zijn heupen, haar kut over zijn stijve lul, haar borsten in zijn handen. Meer vraagt hij niet en hij zal nooit meer iets anders vragen.

Het feest duurt tot het grote vuur langzaam begint te doven en steeds meer stelletjes zich verwijderen. Misschien zoeken ze elders in het bos een plekje om zich meer privé over te kunnen geven aan de liefde, misschien gaan ze gewoon naar huis. Uitgeput door al het genot dat ze al ten dele is gevallen.

De vrouw met het roodbruine haar wacht bij het vuur tot alle anderen zijn verdwenen en danst dan dromerig rond de steeds kleiner wordende vlammen.

Olivier staat op, doet zijn broek dicht en duwt de laaghangende takken aan de kant. Mats houdt hem tegen. ‘Wat doe je man! Het feest is voorbij, laten we gaan. Ik heb genoeg gezien.’
Zijn vriend lacht. ‘Maar ik niet. Ze is alleen en je hebt het gezien, ze doet iedereen. Nu zijn wij aan de beurt.’

Voordat Mats nog iets kan zeggen, verlaat Olivier hun schuilplaats en maakt hij zijn aanwezigheid kenbaar aan de vrouw met het roodbruine haar. Ze lijkt niet verrast en komt hem met open armen en een glimlach rond haar lippen tegemoet. Haar kleine borsten deinen zacht op het ritme van haar sierlijke passen.

‘Eindelijk! Ik vroeg me al af wanneer jullie tevoorschijn zouden komen.’

Haar stem is een beetje zangerig en ze slaakt een hoog kreetje als Oliver haar ruw vastpakt en zijn handen brutaal over haar lichaam laat glijden.
‘Ja? Dan vind je het vast niet erg om nog een keer geneukt te worden. Wat een geil wijf ben jij zeg.’ Hij kijkt even achterom, in de richting van de plek waar Mats is blijven staan.
‘Kom Mats! Ze heeft ons allang gezien.’
Hijgend haalt Olivier zijn lul weer tevoorschijn en hij wil de vrouw naar de grond duwen, maar ze maakt zich met een uitdagend lachje los van zijn handen en danst van hem weg.
‘Neuken? Meteen? Maar dan mis je alle voorpret. Nee, we gaan eerst dansen, en drinken, en schieten. Wie drie keer raak schiet, heeft het voor het zeggen. Kom je ook Mats?’

Giechelend werpt ze een blik over haar schouder en een beetje wantrouwend verlaat nu ook Mats zijn schuilplaats. Hij zag haar schieten en dat was duidelijk niet voor de eerste keer. Ze is geoefend, terwijl hij nog nooit van zijn leven een pijl en boog heeft aangeraakt en voor zover hij weet Olivier ook niet.

Ze schenkt geurige wijn in metalen bekers en wacht tot de twee jongemannen zich bij haar voegen.
‘Drink en lach. Het leven is mooi en de zomer is begonnen. Ik hoop dat die van jullie heet zal zijn. Mijn naam is Belisima en jij …’, ze kijkt naar Mats, ‘… jij bent Mats, maar jouw naam ken ik niet.’
Vragend kijkt ze Olivier aan. Die trekt haar weer naar zich toe en legt bezitterig zijn hand over haar linkerborst. ‘Mijn naam is niet belangrijk en je kunt je mond beter gebruiken voor andere zaken. Ik heb gezien wat je er allemaal nog meer mee kunt doen …’

Weer danst ze van hem weg en Mats ziet de geile frustratie op het gezicht van zijn vriend. Hij deelt in dezelfde frustratie, maar anders dan Olivier heeft hij donders goed door dat Belisima een spelletje met hen speelt en hij weet niet goed of hij dat spelletje wel mee wil spelen.

Haar lacht klatert hoog door de nacht. ‘Nee, nee, eerst schieten. Zorg dat je wint en ik doe wat je wilt.’

Mats houdt zich afzijdig, maar Olivier is gevoelig voor haar woorden en pakt de boog uit haar handen. ‘Bereid je dan maar vast voor, want ik ben van plan zo’n beetje alles met jou te doen.’

Onhandig zet hij de pijl op de pees, precies zoals ze Belisima eerder hebben zien doen. Hij strekt zijn linkerarm, trekt de pijl naar achteren en laat los. Met een flauwe boog vliegt de pijl door de lucht en hij raakt nog net de onderkant van de schietschijf. Belisima klapt in haar handen, neemt de boog van hem over en schiet net zo trefzeker als eerder haar pijl in het midden van de ronde schijf. Olivier lacht. ‘We staan gelijk. Je zei raak, niet in de roos.’
Ze lacht, schiet haar tweede pijl vlak naast haar eerste en werpt hem een kushandje toe.
‘En nu sta ik voor. Jouw beurt.’

Zowel het tweede als derde schot van Olivier zijn net zo flauw als het eerste, maar hij weet beide keren het doel te raken en triomfantelijk kijkt hij Belisima aan.
‘Jij schiet vast ook weer raak, dus het wordt gelijkspel, maar aangezien het mijn eerste keer is, vind ik toch dat ik heb gewonnen en een beloning verdien …’

Belisma kijkt hem met een vreemde blik in haar ogen aan en zet haar laatste pijl op de pees. Zonder naar de doelschijf te kijken spant ze haar boog. Olivier grijnst en doet een stap naar haar toe. Haar naakte lichaam is op een armlengte van hem verwijdert en hij reikt naar haar ronde billen.

‘Genoeg gespeeld, geile vrouw, laten we met het echte werk beginnen en …’

De rest van zijn woorden blijven geluidloos hangen als Belisima zich razendsnel omdraait en haar pijl loslaat. Haast op hetzelfde moment begint Mats te schreeuwen en verbijsterd kijkt hij naar zijn linkervoet. De punt van de pijl is er dwars doorheen gegaan en heeft hem vastgenageld aan de droge aarde onder zijn voeten. Hij probeert zich los te trekken en schreeuwt nog harder als een tweede pijl zijn rechtervoet doorboort. Woest en met pijntranen in zijn ogen kijkt hij Belisima aan. Ze lacht als ze zijn onuitgesproken vraag leest.

‘Waarom jij? Omdat jij het spel niet meespeelt lieve Mats en omdat het voor het vervolg van dit spel heel belangrijk is dat juist jij aan de grond genageld bent. Heren, mag ik jullie voorstellen aan mijn echtgenoot, Belenos.’

Achter haar verschijnt de man die haar eerder nog uit het groene jurkje hielp en als eerste bezit nam van prachtige lichaam. Hij buigt zich naar haar toe en drukt gepassioneerd zijn lippen op die van haar, dan richt hij zijn blik op Olivier.

‘Dus jij wilt mijn vrouw bezitten? Jij denkt dat iedereen haar neemt en dat jij de volgende mag zijn? Jij denkt dat ik toesta dat zij ook voor jou op haar knieën gaat?’

Olivier schokt met zijn schouders en kijkt de man uitdagend aan.
‘Ze liet zich nemen, ik heb het gezien en ze geniet ervan, ook dat heb ik gezien.’

Belenos verheft zijn stem.

‘Mijn vrouw wordt niet genomen! Zij geeft en ik sta toe dat zij geeft. Het is onderdeel van onze jaarviering, een feest van zon, licht en vuur. En hoe meer zij geeft, hoe groter de vruchtbaarheid van de bossen en de velden om ons heen, maar niemand neemt haar!’

Voordat Olivier goed door heeft wat er precies gebeurt, wordt hij naar de grond geduwd. Belisima lacht haar verleidelijke lach en danst wulps naar Mats toe om zijn broek te openen en naar beneden te trekken. Mats probeert haar handen van zich af te slaan, maar iedere beweging die hij maakt veroorzaakt een scherpe pijn in zijn voeten en hij kan niets anders doen dan haar haar gang laten gaan. Ze kijkt naar zijn slappe lul en geeft er voorzichtig een tikje tegenaan.
‘Ik denk dat jouw vriend hier wel wat leven in weet te krijgen, denk je ook niet?’

Belenos grijpt de tegenspartelende Olivier bij zijn haren en trekt hem ruw achter zich aan tot hij met zijn gezicht vlak voor het slappe geslachtsdeel van zijn vriend zit. Vanuit het niets haalt hij een dik stuk touw tevoorschijn en hij trekt Olivier nog dichterbij.

‘Mond open, het wordt dat jij hem gaat gebruiken voor andere zaken en laat ik niet merken dat je ook je tanden gebruikt. Doe het zoals je het zelf zou willen!’

Olivier worstelt en gromt, maar Belenos is sterker en hij dwingt hem zijn mond te openen en zo het geslachtsdeel van Mats toe te laten. Vanuit het niets haalt hij een stevig stuk touw tevoorschijn, waarmee hij het hoofd van Olivier vastbindt aan de heupen van Mats.

Met een gelaten zucht sluit Mats zijn ogen. Hij heeft Olivier vaker op vreemde en soms ook aanstootgevende momenten gezien, ook in de meest vreemde houdingen en het gaf altijd voeding aan de fantasieën die ze deelden, hoewel Olivier daar meestal het voortouw in nam, maar dit is nog nooit in één van die fantasieën voorgekomen. Toch kan hij niet voorkomen dat zijn lul reageert op de warme mond van zijn vriend en zolang hij zijn ogen sluit kan hij tenminste doen alsof het de mond van een vrouw is of zelfs de prachtige mond van Belisima.

Hij voelt haar ademhaling bij zijn oor en haar zacht uitgesproken woorden geven hem prettige rillingen die via zijn hals, door zijn borst en buik richting zijn kruis spoelen.

‘Laat je gaan Mats. Dit hoeft voor jou geen straf te zijn. Geniet en vergeet de pijn aan je voeten. Straks zal ik je verplegen en misschien mag ik mezelf dan ook nog aan jou geven …’

Zijn lul groeit en hij voelt Olivier reageren in gesmoorde protesten die zacht tegen zijn eikel trillen. Het veroorzaakt sensaties die hij herkent, maar hem tegelijk ook vreemd zijn en hij opent toch zijn ogen. Belisma heeft haar hele lijf rond het sterke lichaam van Belenos geslagen en laat zich met donkere kreten van genot over zijn harde lul zakken. Mats vangt haar ogen en hij realiseert zich dat dit het echte spel is. Haar onbeheerste liefde voor de man die met diepe stoten in haar zachte vlees verdwijnt en tegelijk het verlangen naar de dwingende begeerte van anderen. Met zachte kreten spoort ze zowel haar echtgenoot als Mats aan.

‘Neem het over. Dieper. Sneller

Zijn lul blijft groeien en terwijl hij voorzichtig met zijn heupen beweegt, kijkt hij in de gechoqueerde, steeds groter wordende ogen van Olivier. Hij vindt het ritme van Belisma en Belenos. Snel, dan weer langzaam. Diep en nog dieper. Het bloed gonst in zijn hoofd, pompt door zijn aderen en verzamelt zich rond dat ene, centrale punt. Met een diepe grom laat hij zich gaan. Hij vergeet zijn pijn en stoot tot achter in de keel van Olivier en op het moment dat het zaad kolkend zijn pik verlaat, weet hij dat hij de geschokte uitdrukking op het gezicht van zijn vriend nooit zal vergeten


*Beltane is een feest van vuur en luidt het begin van de zomer in. Het feest wordt traditioneel op de avond van 30 april gevierd, maar de astrologische datum verschilt per jaar (meestal rond 5 mei) . Traditioneel wordt er om een met rode en witte linten versierde meipaal (een fallussymbool) heen gedanst. Beltane is dan ook een seksueel gericht feest. Jonge stelletjes gaan tijdens Beltane de velden en bossen in om de liefde te bedrijven. Dit om de vruchtbaarheid over te dragen aan de velden en de bossen. Het feest staat ook wel bekend als May Eve, May Day of Cétshamain. Beltane is van oorsprong een keltisch feest, een reinigingsritueel om vruchtbaarheid en bescherming tegen ziekten af te smeken, waarbij mensen en vee symbolisch tussen vuren door werden geleid (beltene is ‘fel vuur’ in het oud-Iers) zodat hun ongerechtigheden zouden verdwijnen en de nieuwe groei een zuiver begin kon hebben, vrij van zonde en ziekte. Wiccan’s en aanhangers van de Keltische spiritualiteit vier dit feest door onder andere over Beltanevuren heen te springen, maar ook door te zaaien en offers te brengen. Bij de Germanen en Saksen wordt op hetzelfde moment het vruchtbare paar Wodan en Freya herdacht in wat later de Walpurgisnacht werd. In Volksmythen overvlogen die nacht heksen van overal heuvels en bergen en kwamen tezamen om in gezelschap van saters en duivels de vruchtbaarheid te vieren (heksensabbat)

Belisima is de godin van de meren, rivieren, vaartuigen, vuur en licht en getrouwd met Belenos. Hij is de keltische god van de zon, lucht en genezing en van boogschieten en muziek. Hij wordt op 1 mei geeerd met grote vreugdevuren die de warmte van de zon moeten bevorderen