Sandra van Es

Vlammende verzinsels

De spiegel ~ Pittig Proza #5

Elke maand daag ik met Pittig Proza schrijvers uit om een erotisch verhaal te schrijven rond een bepaald thema. Deze maand is het de bedoeling dat je een verhaal schrijft waarin een spiegel een belangrijke rol speelt.

Thema: De spiegel

Spiegels spelen al sinds de uitvinding een belangrijke rol in ons seksleven. Of dat nu een 18e eeuwse kaptafel is, of een spiegelplafond in de jaren ’70. Veel mensen, zowel mannen als vrouwen, raken opgewonden als ze naar het lichaam van hun partner kijken, naar de manier waarop je partner beweegt en de gezichtsuitdrukkingen. Spiegels zijn ook een enorm handig hulpmiddel als je je eigen lijf verder wilt ontdekken. Door seks te hebben voor de spiegel, kunnen we niet alleen meer zien van onze partner, maar ook naar onszelf kijken. Je bent tegelijkertijd een voyeur en een exhibitionist. Lees verder

Gulle gever – Soumia

Wouter loopt met grote stappen voor Louisa uit en het kost haar moeite hem bij te houden op de hakken die ze draagt.
‘Wacht, niet zo snel.’
Pas bij de deuren van de lift blijft hij staan en een beetje driftig drukt hij op de knop. Zijn ogen zijn fel als hij Louisa aankijkt.
‘Jij zei dat hij wilde …’
Louise zoekt steun bij de muur om haar brandende voeten wat soelaas te geven. ‘Ik zei dat ik dacht dat hij wilde ja en hij vindt me geil, nog steeds …’
Ze houdt haar mond als de lift opengaat en twee mannen in pak naar buiten stappen. Ze geven Wouter een knikje en kijken dan wat verwonderd en nieuwsgierig naar Louisa. Ze trekt aan de zoom van haar rok en stapt verlegen de lift in. Met een kleur wacht ze tot de deuren weer dichtschuiven.
‘Dit is geen geschikte kleding voor op het werk.’
‘We zijn ook niet op het werk.’
‘Dat weten zij niet …’
Wouter komt dicht bij haar staan en duwt zijn hand onder haar rok tussen haar benen.
‘Dat kan me niet schelen. Als ik wil dat jij eruit ziet als een hoer, dan zie je eruit als een hoer, wie er ook in de buurt is en waar we ook zijn. Is dat duidelijk? Raymond slaat af wat voor het grijpen ligt, hij heeft niet door dat jij van mij bent en dat ik alleen maar jouw gulle gever ben.’
Haar ogen worden glazig als zijn vingers langs de stof van haar slipje bij haar naar binnen glijden en ze gaat met haar tong langs haar lippen. Wouter grijnst.
‘En je vindt het maar wat geil.’
Ze kreunt als hij zijn vingers diep in haar beweegt en duwt haar gezicht tegen zijn schouder.
‘Ik vind het geil omdat jij het geil vindt.’
‘Niet jokken. Je ben altijd al een geil wijf geweest, ook voor je met mij was. Je hebt het me zelf verteld. Die kroeg waar je kwam en de mannen daar?’
‘Dat was anders, met jou is het anders …’
Wouter lacht en trekt zijn vingers terug als de lift tot stilstand komt en de deuren weer openschuiven. Hij pakt haar hand en trekt haar achter zich.
‘Het is precies hetzelfde en je bent botergeil. Je wil dat ik het afmaak, maar iemand anders zou het doen vandaag. Welke kroeg was dat?’
‘Waarom wil je dat weten?’
‘We gaan er naar toe, vanavond. Ik wil wel eens zien welke mannen dat zijn.’ Lees verder

De eerste om te dansen

De laatste tonen van het strijkorkest dansen door het auditorium en laten het publiek achter in ademloze vervoering. Voor een moment heerst er absolute stilte, dan barst een daverend applaus los. De frêle ballerina op het podium komt uit haar slotpositie en trippelt hoog op haar tenen dichter naar de zaal om de staande ovatie in ontvangst te nemen. Haar borst gaat snel op en neer en haar bloed bonst zwaar in haar vermoeide benen. Mensen roepen haar naam en ze glimlacht als vanaf de balkons bloemen naar haar toe worden gegooid. Rode en witte rozen, prachtige lelies en één enkele iris. Haar glimlach wordt breder als ze de donkerpaarse bloem ziet liggen, maar ze blijft staan en wacht tot haar collega’s van het corps de ballet zich bij haar op het podium voegen. Met een sierlijke buiging bedanken de dansers het publiek en pas als de toneelgordijnen dichtschuiven, raapt ze de paarse bloem op. Ze duwt haar neus tegen de kroonbladeren. De zoete, houtachtige geur brengt haar terug naar haar jeugd in het kleine dorp aan de voet van de El Huérfano berg en ze denkt aan het verhaal dat haar moeder haar vertelde op de dag dat ze het dorp verliet om haar droom te volgen. Lees verder

Speelpop – Zoë

‘Je gaat en je zoekt uit hoe ver hij wil gaan om jou voor zich te winnen. Je doet wat hij van je vraagt.’
‘Alles?’
‘Alles, binnen de verwachtingen die ik van je heb en jouw belofte aan mij.’
‘Dan kan het dus niet alles zijn …’
‘Alles Zoë. Je hebt mij die ruimte gegeven. Ik bepaal hoever je gaat, dat is wat je wilt …’

Keer op keer spelen de woorden  door haar hoofd, al dagen lang en Minggus blijft erbij, iedere keer dat ze hem spreekt tot de laatste keer, vanmorgen vroeg. Vlak voor Javier haar kwam halen.

‘Ik verander niet van gedachten Cara. Jij heb deze keuze gemaakt. Ik heb je niet gedwongen. Jij wil dat ik van je verwacht dat je mij gehoorzaamt en dat is precies wat ik nu doe. Ga, geniet ervan, laat je hoofd op hol brengen. Doe en ervaar. Sta open voor wat hij je te bieden heeft en wees daar niet nukkig in. Als je zondag thuis komt, bel je mij, eerder niet en je vertelt me alles.’ Lees verder

De leugen van de spiegel

Naakt staat Melissa voor de grote spiegelkast in haar slaapkamer en ze kijkt zichzelf recht in de ogen.

‘Dom, dik en lelijk. Denk je nou echt dat er iemand op jou zit te wachten? Denk je nou echt dat het leven op jou zit te wachten?’

Langzaam glijdt haar blik van haar ogen naar de rest van haar lichaam.

Haar hals,

‘Een onderkin en vetrimpels, vreselijk.’

haar schouders,

‘Scheef en veel te rond.’

haar borsten,

‘Ze beginnen al te hangen. Je hebt hangtieten en ze zijn te groot.’

haar buik, haar heupen, haar billen

‘Dik. Vet. Moddervet.’

In een flits ziet ze het mes in haar rechterhand. Het is haar favoriete mes omdat het zo makkelijk door het meest taaie vlees snijdt. Ze tilt het op, zet het op de bolling van haar buik en kijkt zichzelf weer recht in de ogen.

‘Een dom, lelijk en moddervet wijf.’

Het snijvlak zakt in haar vlees en een dun straaltje bloed sijpelt langs haar huid en in de richting van haar kruis verder naar beneden. Ze haalt diep adem, tilt het mes op en laat het met een snelle beweging zakken. Soepel glijdt het metaal door haar huid en met een doffe plof valt de bloederige plak vlees aan haar voeten op de grond. Ze gilt. Lees verder

« Oudere berichten

© 2018 Sandra van Es

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑